dcsimg

Varanòpids ( Catalan; Valencian )

provided by wikipedia CA

Els varanòpids (Varanopidae) constitueixen una família de pelicosaures. Cap varanòpid va desenvolupar una vela com la del Dimetrodon. La seva mida oscil·lava entre la d'un llangardaix i la d'un gos.

Taxonomia i filogènia

 src=
Archaeovenator hamiltonensis
 src=
Varanodon agilis

Enllaços externs

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autors i editors de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CA

Varanòpids: Brief Summary ( Catalan; Valencian )

provided by wikipedia CA

Els varanòpids (Varanopidae) constitueixen una família de pelicosaures. Cap varanòpid va desenvolupar una vela com la del Dimetrodon. La seva mida oscil·lava entre la d'un llangardaix i la d'un gos.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autors i editors de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia CA

Varanopidae ( German )

provided by wikipedia DE
Wissenschaftlicher Name Varanopidae Romer & Price, 1940

Die Varanopidae, manchmal auch Varanopseidae, sind eine Gruppe synapsider Landwirbeltiere, die zur Gruppe der Pelycosaurier gezählt werden. Es waren relativ kleine, fleisch- oder insektenfressende Tiere, die äußerlich an Warane erinnerten.

Merkmale

Der Schädel der Varanopidae war langgestreckt und leicht gebaut, die Augen saßen eher hinten am Kopf und der Unterkiefer war schmal und lang. Die Zähne dieser Tiere waren annähernd gleichförmig (homodont), scharf und leicht nach hinten gekrümmt. Der übrige Körper war ebenfalls leicht gebaut und wies schlanke Gliedmaßen und einen langen Schwanz auf.

Die Varanopidae waren eher kleine Tiere und zählten vermutlich zu den schnellsten Räubern ihrer Epoche. Varanodontine Vertreter der Varanopidae wie Varanops konnten eine Maximallänge von 1,5 bis 2 Meter erreichen. Myctosaurine Gattungen waren insgesamt kleiner. Das äußere Erscheinungsbild erinnerte stark an die modernen Warane, ohne dass die beiden Gruppe miteinander verwandt waren.[1] Varanopidae ernährten sich vermutlich von Fleisch, möglicherweise auch von Insekten oder Fischen.

Auftreten und Verbreitung

Die Varanopidae erschienen erstmals im Karbon Nordamerikas und erreichten im Perm eine nahezu weltweite Verbreitung, spätere Funde sind unter anderem auch aus Russland bekannt. Der älteste Vertreter ist Archaeovenator hamiltonensis, die jüngsten Fossilien schließen Mesenosaurus romeri und Pyozia mesenensis aus Russland sowie Elliotsmithia longiceps und Heleosaurus scholtzi aus Südafrika ein. Damit weisen die Varanopidae außerdem die längste zeitliche Ausdehnung aller paläozoischen Synapsiden auf.[2] Elliotsmithia, dessen Überreste in Südafrika gefunden wurden, ist der einzige gut erhaltene Pelycosaurier, der in Gondwana gefunden wurde.

 src=
Lebendrekonstruktion von Archaeovenator hamiltonensis

Die relative Seltenheit der Varanopidae im Fossilbericht lässt sich nach Reisz und Modesto folgendermaßen erklären: Obwohl sie ein relativ seltener Bestandteil der permischen terrestrischen Wirbeltiergemeinschaften sind, legt der verfügbare Fossilbericht doch nahe, dass die Varanopseida eine lange und abwechslungsreiche Geschichte hatten. Die seltene fossile Überlieferung kann durch die Beschaffenheit der Ablagerung, in denen terrestrische Vertebratengemeinschaften fossil erhalten geblieben sind, erklärt werden. Mit Ausnahme der Lagerstätten in Bromacker im Thüringer Wald und Richard Spurs in Oklahoma repräsentieren alle Fundstätten des unteren Perms verschiedene Faunengemeinschaften des Tieflandes, die entweder aquatisch waren oder in Wassernähe lagen. Dazu zählten See- und Teichablagerungen oder Ablagerungen von Flussauen und Überschwemmungsebenen. Daher sind in solchen Lagerstätten vornehmlich Vertebraten überliefert, die im Tiefland in Wassernähe lebten. In höher gelegenen Fossilgesellschaften sind die Varanopidae mit verschiedenen Taxa jedoch häufig vertreten. So enthält die Dolese-Mine in Richard Spurs neben zwei Vertretern der kleineren Myctosaurinen auch den großen Varanopiden Varanops. Da in höher gelegenen Habitaten die Vertebraten allgemein kleiner sind, besetzten die Varanopidae in ihrem Ökosystem die ökologische Nische der Spitzenprädatoren.[1]

Spätestens am Ende des Perm-Zeitalters sind die Varanopidae ausgestorben.

Systematik

 src=
Varanodon, Lebendrekonstruktion
 src=
Schädelrekonstruktionen (ohne Unterkiefer) von Mesenosaurus (A) und Varanodon (B), nicht maßstäblich (Varanodon ist mindestens doppelt so groß wie Mesenosaurus))

Zu den wichtigsten Vertretern dieser Gruppe zählten:

Systematisch bilden die Varanopidae die basalsten Vertreter der Eupelycosauria, aus denen sich später die Therapsiden („säugetierähnlichen Reptilien“) und schließlich die Säugetiere entwickelt haben. Diese Einordnung ist allerdings umstritten, da einige als weiter entwickelt betrachtete Gruppen wie die Ophiacodontidae im Fossilbericht früher als die Varanopseiden erscheinen. Die Ähnlichkeit der Varanopidae mit den heutigen Waranen führte in der Vergangenheit häufig zu falschen Klassifikationen u. a. von Mesenosaurus, Archaeovenator und Apsisaurus als Diapsiden.[1]

Paläoökologie

Die Varanopidae waren kleine, agile Jäger. Interessanterweise waren unter der großen Mehrheit der zeitgenössischen Therapsiden aus Südafrika zahlreiche große Fleisch- und Pflanzenfresser. Dementsprechend scheinen sich die Varanopidae erfolgreich in einer spezialisierten Nische eingerichtet zu haben, wie ihr zeitlich ausgedehntes Vorkommen im Fossilbericht zeigt. In höheren Lagen besetzten die Varanopidae die Rolle der Spitzenprädatoren, während sie im Tiefland und in Wassernähe, wo größere synapside Räuber anwesend waren, die Nische der kleinen Räuber besetzten. Der einzige Fleischfresser aus dem Perm Südafrikas von vergleichbarer Größe war Youngina capensis. Dieser besaß jedoch weder die langen und schlanken Gliedmaßen noch die gezackte Bezahnung, welche typisch für die Varanopidae war. Youngina ist außerdem aus dem späten Perm überliefert, während Heleosaurus und Elliotsmithia mittelpermische Formen waren. In den permischen Ablagerungen des nördlichen Russlands finden sich die Fossilien der diapsiden Gattung Lanthanolania, die eine den Varanopidae vergleichbare Größe erreichte. Unterschiede in der Bezahnung lassen jedoch vermuten, dass Lanthanolania und die Vertreter der Varanopidae unterschiedliche ökologische Nischen besetzten.[1]

Es gibt Hinweise, dass einige Gattungen der Varanopidae sich um ihre Jungen kümmerten. So fand man in Südafrika die gut erhaltenen Überreste von fünf Individuen von Heleosaurus - einem ausgewachsenes Tier und 4 Jungtieren gleicher Größe - eng beieinander. Dies ist der älteste Nachweis von elterlicher Fürsorge bei Pelycosauriern und Amnioten überhaupt, ca. 140 Millionen Jahre, bevor dies bei den Dinosauriergattungen Psittacosaurus und Oryctodromeus nachgewiesen werden konnte. Brutpflege bedeutete einen enormen Überlebensvorteil in einer paläozoischen Umwelt, die von Therapsiden dominiert wurde.[5]

Einzelnachweise

  1. a b c d Reisz, R. R. & Modesto, S. P. (2007): Heleosaurus scholtzi from the Permian of South Africa: a varanopid synapsid, not a diapsid reptile. Journal of Vertebrate Paleontology 27 (3): 734-739.
  2. Nicolás E. Campione and Robert R. Reisz (2010): "Varanops brevirostris (Eupelycosauria: Varanopidae) from the Lower Permian of Texas, with discussion of varanopid morphology and interrelationships", in: Journal of Vertebrate Paleontology 30 (3), S. 724–746.
  3. Frederik Spindler, Ralf Werneburg, Joerg W. Schneider, Ludwig Luthardt, Volker Annacker, Ronny Rößler: First arboreal ‘pelycosaurs’ (Synapsida: Varanopidae) from the early Permian Chemnitz Fossil Lagerstätte, SE Germany, with a review of varanopid phylogeny. PalZ – Paläontologische Zeitschrift. Bd. 92, Nr. 2, 2018, S. 315–364, doi:10.1007/s12542-018-0405-9 (alternativer Volltextzugriff: ResearchGate)
  4. Neil Brocklehurst, Robert R. Reisz, Vincent Fernandez und Jörg Fröbisch: A Re-Description of ‘Mycterosaurus’ smithae, an Early Permian Eothyridid, and Its Impact on the Phylogeny of Pelycosaurian-Grade Synapsids. In: PLoS ONE. 11(6): e0156810. doi:10.1371/journal.pone.0156810
  5. Jennifer Botha-Brink und Sean P. Modesto: A Mixed-Age Classed ‚Pelycosaur‘ Aggregation from South Africa: Earliest Evidence of Parental Care in Amniotes? In: Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. Band 274, Nr. 1627, 2007, S. 2829–2834, doi:10.1098/rspb.2007.0803
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Varanopidae: Brief Summary ( German )

provided by wikipedia DE

Die Varanopidae, manchmal auch Varanopseidae, sind eine Gruppe synapsider Landwirbeltiere, die zur Gruppe der Pelycosaurier gezählt werden. Es waren relativ kleine, fleisch- oder insektenfressende Tiere, die äußerlich an Warane erinnerten.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia Autoren und Herausgeber
original
visit source
partner site
wikipedia DE

Varanopidae ( Finnish )

provided by wikipedia FI

Varanopidae on sukupuuttoon kuollut nisäkkäitä edeltäneisiin synapsideihin kuuluva heimo. Heimo kuuluu kladiin Eupelycosauria, ja se on yksi niin sanottujen ”pelykosaurien” ryhmistä. ”Pelykosaureja” ei pidetä enää oikeana luokitteluna, sillä ne eivät ole toistensa lähimpiä sukulaisia vaan vain synapsideja jotka eivät kuulu terapsideihin. Varanopidae-heimon synapsidit elivät kivihiilikauden lopulla ja permikaudella.[2]

Heimon eläimet olivat sopeutuneet pitkien jalkojensa ansiosta avaoimeen maastoon.[3] Ne olivat melko pieniä, ulkonäöltään hieman nykyisiä varaaneja muistuttavia petoeläimiä, mutta eivät niiden lähisukulaisia. Suurin Varanopidae heimoon kuuluva eläin Watongia oli noin 2 metriä pitkä. Varanopidae-synapsideilla oli pitkä kallo ja suippo kuono. Silmät olivat selvästi sivuilla ja hampaat olivat käyrät. Heimon Varanopidae suhteesta muihin synapsideihin on ollut epäselvyyttä, mutta todennäköisesti tämä heimo on läheisempää sukua heimoille Sphenacodontidae ja Ophiacodontidae kuin Caseasaurialle.[4][5] Varanopidae heimoon kuuluivat viimeiset ”pelykosaurit”, jotka hävisivät permikauden keskimmäisen epookin, Guadalupen lopussa.[6][7]

Luokittelu

[2][8]

Fylogenia

Fröbisch, J., Schoch, R.R., Müller, J., Schindler, T., & Schweiss, D. 2011 (Muut paitsi Caseasauria tutkimuksen kladogrammista, Caseasauria tekstiosasta):[9]


Synapsida Caseasauria

Caseidae



Eothyrididae



Eupelycosauria

Varanopidae




Ophiacodontidae




Edaphosauridae


Sphenacodontia

Haptodus




Palaeohatteria



Pantelosaurus



Ianthodon




Cutleria


Sphenacodontoidea

Therapsida (mm. Mammalia)


Sphenacodontidae

Secodontosaurus




Cryptovenator




Sphenacodon



Ctenospondylus



Dimetrodon













Lähteet

  1. †family Varanopidae Romer and Price 1940 (synapsid) Fossilworks. Viitattu 14.8.2015. (englanniksi)
  2. a b Interrelationships of basal synapsids: cranial and postcranial morphological partitions suggest different topologies Journal of Systematic Palaeontology Volume 10, Issue 4, 2012 (englanniksi)
  3. Varanops 2011. Prehistoric-wildlife.com. Viitattu 4.4.2015. (englanniksi)
  4. A reevaluation of the enigmatic Permian synapsid Watongia and of its stratigraphic significance. Canadian Journal of Earth Sciences, 2004, 41. vsk, nro 4, s. 377–386. Artikkelin verkkoversio Viitattu 14.8.2015. (englanniksi)
  5. Synapsida: Varanopseidae palaeos.com. Palaeos.com. Viitattu 14.8.2015. (englanniksi)
  6. Sean P. Modesto, Roger M. H. Smith, Nicolás E. Campione, Robert R. Reisz: The last “pelycosaur”: a varanopid synapsid from the Pristerognathus Assemblage Zone, Middle Permian of South Africa. The Science of Nature - Naturwissenschaften, 19. lokakuuta 2011, 98. vsk, nro 12, s. 1027–1034. Artikkelin verkkoversio Viitattu 14.8.2015. (englanniksi)
  7. By Group‎> ‎Eupelycosauria palaeocritti.com. Palaeocritti - a guide to prehistoric animals. Viitattu 14.8.2015. (englanniksi)
  8. Mikko Haaramo: †VARANOPIDAE Mikko's Phylogeny Archive. Viitattu 14.8.2015. (englanniksi)
  9. A new basal sphenacodontid synapsid from the Late Carboniferous of the Saar−Nahe Basin, Germany (englanniksi)

Aiheesta muualla

Tämä eläimiin liittyvä artikkeli on tynkä. Voit auttaa Wikipediaa laajentamalla artikkelia.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Varanopidae: Brief Summary ( Finnish )

provided by wikipedia FI
 src= Varanodon agilis

Varanopidae on sukupuuttoon kuollut nisäkkäitä edeltäneisiin synapsideihin kuuluva heimo. Heimo kuuluu kladiin Eupelycosauria, ja se on yksi niin sanottujen ”pelykosaurien” ryhmistä. ”Pelykosaureja” ei pidetä enää oikeana luokitteluna, sillä ne eivät ole toistensa lähimpiä sukulaisia vaan vain synapsideja jotka eivät kuulu terapsideihin. Varanopidae-heimon synapsidit elivät kivihiilikauden lopulla ja permikaudella.

Heimon eläimet olivat sopeutuneet pitkien jalkojensa ansiosta avaoimeen maastoon. Ne olivat melko pieniä, ulkonäöltään hieman nykyisiä varaaneja muistuttavia petoeläimiä, mutta eivät niiden lähisukulaisia. Suurin Varanopidae heimoon kuuluva eläin Watongia oli noin 2 metriä pitkä. Varanopidae-synapsideilla oli pitkä kallo ja suippo kuono. Silmät olivat selvästi sivuilla ja hampaat olivat käyrät. Heimon Varanopidae suhteesta muihin synapsideihin on ollut epäselvyyttä, mutta todennäköisesti tämä heimo on läheisempää sukua heimoille Sphenacodontidae ja Ophiacodontidae kuin Caseasaurialle. Varanopidae heimoon kuuluivat viimeiset ”pelykosaurit”, jotka hävisivät permikauden keskimmäisen epookin, Guadalupen lopussa.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedian tekijät ja toimittajat
original
visit source
partner site
wikipedia FI

Varanopidae ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

De Varanopidae, ook wel de Varanopsidae of Varanopseidae genoemd, zijn een familie van Synapsida uit het Carboon en Perm (300 tot 250 miljoen jaar geleden).

De bekendste soort is Varanosaurus uit het Vroeg-Perm van Noord-Amerika. Het was een tijdgenoot van onder meer Dimetrodon en Eryops.

Naamgeving en definitie

In 1940 benoemden Alfred Sherwood Romer en Llewelyn Ivor Price een familie Varanopidae. De naam was correct gevormd want het Grieks oops heeft als stam oop. Latere onderzoekers waren soms minder klassiek onderlegd en voegden vaak, naar analogie van vele fout gevormde familienamen, een "s" toe, een spelling die Romer en Price overigens ook al in 1940 gebruikten. In 1981 maakte Robert Rafael Reisz er zelfs een Varanopseidae van, een spelling die veel gevolgd werd. Achteraf schaamde hij zich daar voor en in 2003 stelde hij dat alleen Varanopidae correct was. Daarin is hij door de meeste wetenschappers gevolgd. Dat gebruik maakt de naam geldig, want de International Code of Zoological Nomenclature geeft voorrang aan het feitelijk gebruik boven de prioriteit.

In 2012 definieerde Roger Benson de Varanopidae als een klade: de groep bestaande uit Varanops brevirostris, en alle taxa nauwer verwant aan Varanops dan aan Ophiacodon mirus, Eothyris parkeyi, Casea broilii, Edaphosaurus cruciger of Sphenacodon ferox.

Evolutie

De oudste bekende varanopide is Archaeovenator uit het late Carboon van Kansas. Tijdens het late Cisuralien en het Guadalupien, in het vroege tot in het late Perm, kregen de varanopiden een wereldwijde verspreiding, in Laurasia en Gondwana. Ze overleefden de omwenteling in de faunae van Olson's Gap en hielden het dus uit tot in het late Perm. Wellicht waren ze al volledig uitgestorven vóór de massa-extinctie op het eind van het Perm want na het Guadalupien lijken ze te verdwijnen. In ieder geval zijn er uit het Trias geen resten bekend.

Ontdekkingsgeschiedenis

 src=
Archaeovenator

Ten tijde van de benoeming van de groep in 1940 waren er nog maar weinig soorten bekend. Varanosaurus was in 1904 benoemd, Heleosaurus in 1907, Varanops in 1911, Mycterosaurus in 1915 en Aerosaurus in 1937. Er werd aangenomen dat ze maar een onbelangrijk deel van de fauna zouden hebben gevormd of dat hun skeletten alleen in bijzondere omstandigheden fossiliseerden. Sinds de jaren tachtig echter is het aantal bekende varanopiden snel toegenomen. Daarnaast werden al eerder benoemde soorten als varanopiden herkend.

Beschrijving

De meeste varanopiden zijn vrij kleine dieren. Ze lijken oppervlakkig op een moderne hagedis hoewel ze daar als synapsiden niet nauw aan verwant zijn. Vermoedelijk hadden basale synapsiden in het algemeen geen schubben maar een leerachtige huid. De varanopide Ascendonanus toont echter wel schubben. De huid van varanopiden was soms ook voorzien van osteodermen, beenplaten, zoals bij Heleosaurus. Sommige soorten zijn wat forser, tot boven de één meter lang. Watongia kan twee meter gehaald hebben.

De Varanopidae hadden hun synapomorfieën, gedeelde nieuwe eigenschappen. Verschillende van zulke afgeleide kenmerken zijn geopperd. Het benige neusgat aan de buitenzijde van de snuit is naar achteren verbreed. De beenbalk onder het onderste slaapvenster is lichtgebouwd. Het wandbeen heeft zich verbreed richting, of over, de oogkas. De onderkaak is lichtgebouwd, waarbij het os spleniale geen bijdrage levert aan de symfyse, voorste samengroeiing, van de onderkaken. Het dijbeen is lichtgebouwd. Er zijn twee sacrale ribben aan het heiligbeen verbonden, van ongelijke lengte.

Fylogenie

De eerste varanopiden die ontdekt werden, zag men als nauwe verwanten van de Ophiacodontidae. Bij de benoeming van de groep meenden Romer & Price echter in 1940 dat het om de zustergroep van de Sphenacodontidae ging, wat zou betekenen dat ze veel hoger in de stamboom stonden. Die indeling werd meestal gevolgd hoewel sommige onderzoekers een basalere positie opperden. Dat leek bevestigd te worden door het eerste exacte kladistische onderzoek waarin varanopiden meestal werden gevonden als de meest basale Eupelycosauria.

In 2012 echter publiceerde Benson een studie waarin de Varanopidae en Ophiacodontidae basaler uitvielen dan de Caseasauria en dus buiten de Eupelycosauria lagen. Dat was voor hem reden dit laatste begrip maar helemaal te verlaten. Daarna hebben de meeste studies echter de "normale" positie in de basis van de Eupelycosauria gevonden. In 2017 ging Benson nog verder: wegens overeenkomsten met de diapside Orovenator suggereerde hij dat de Varanopidae helemaal geen Synapsida waren maar Diapsida, een radicaal andere plaatsing. Dat zou dan weer de schubben verklaren en het feit dat sommige varanopiden oorspronkelijk in diapside groepen benoemd zijn. In dat geval moeten de Varanopidae een tweede slaapvenster weer verloren hebben.

 src=
Mycterosaurus longiceps is een mycterosaurine

De snel toegenomen kennis over de groep stelde in staat erbinnen twee takken te onderscheiden: de Varanodontinae en de Mycterosaurinae. Het kan zijn dat er nog een derde tak bestaat in Gondwana. De Varanodontinae worden ook wel de Varanopinae genoemd, zoals voorgeschreven door de ICZN in geval de typesoort van een familie zich in een onderfamilie bevindt.

De stamboom volgens de studie van Benson uit 2012 toont het volgende kladogram.

Varanopidae

Archaeovenator hamiltonensis




Pyozia mesenensis



Mycterosaurinae

Mycterosaurus longiceps




?Elliotsmithia longiceps (BP/1/5678)



Heleosaurus scholtzi



Mesenosaurus romeri




Varanopinae

Varanops brevirostris




Watongia meieri



Varanodon agilis






Ruthiromia elcobriensis




Aerosaurus wellesi



Aerosaurus greenleorum








Levenswijze

De meeste varanopiden waren vermoedelijk insecteneters. Met hun vrij lichte bouw konden ze een forse prooi niet aan. De grotere varanopiden daarentegen, zoals Tambacarnifex, worden vermoed jagers van gewervelden te zijn geweest.

Bij Heleosaurus zijn exemplaren van verschillende leeftijden in elkaar verstrengeld gevonden. Dit is wel gezien als een aanwijzing voor sociaal gedrag en broedzorg.

Ascendonanus wordt wegens zijn scherpe kromme klauwen en lange kootjes vermoed een boombewoners te zijn geweest, als oudste lid van de Tetrapoda waarvoor zo'n levenswijze is verondersteld.

De vorm van de scleraalring in de oogkas wijst op een levenswijze als nachtdieren.

Geslachtenlijst

De volgende geslachten zijn mogelijke varanopiden:

Literatuur

  • (en) Romer, A.S. & Price, L.W., (1940), Review of Pelycosaurs, Geological Society of America Special Paper 28, Waverly Press, Baltimore.
  • Welles, S.P., and Peachy, F. 1953. "Family endings". Journal of Paleontology, 27: 756–758
  • Langston, J.W., and Reisz, R.R. 1981. "Aerosaurus wellesi, new species, a varanopseid mammal-like reptile (Synapsida: Pelycosauria) from the Lower Permian of New Mexico." Journal of Vertebrate Paleontology, 1: 73–96
  • Reisz, R. R. & Dilkes, D.W., 2003. "Archaeovenator, a small varanopid synapsid from the Upper Pennsylvanian of Kansas". Canadian Journal of Earth Sciences, 40: 527–539
  • David P. Ford; Roger B. J. Benson. 2018. "A redescription of Orovenator mayorum (Sauropsida, Diapsida) using high‐resolution μCT, and the consequences for early amniote phylogeny". Papers in Palaeontology
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Varanopidae: Brief Summary ( Dutch; Flemish )

provided by wikipedia NL

De Varanopidae, ook wel de Varanopsidae of Varanopseidae genoemd, zijn een familie van Synapsida uit het Carboon en Perm (300 tot 250 miljoen jaar geleden).

De bekendste soort is Varanosaurus uit het Vroeg-Perm van Noord-Amerika. Het was een tijdgenoot van onder meer Dimetrodon en Eryops.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia-auteurs en -editors
original
visit source
partner site
wikipedia NL

Varanopidae ( Polish )

provided by wikipedia POL
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Varanopidae (syn. Varanopsidae, Varanopseidae) – wymarła rodzina drapieżnych owodniowców. Tradycyjnie zaliczane do synapsydów; z badań Forda i Bensona (w druku) wynika jednak, że mogły one należeć do diapsydów[2]. Żyły od wczesnego permu, aż po początki późnego permu, przeżywając inne drapieżne pelykozaury. Nazwa związana jest z faktem, że swoim wyglądem i trybem życia przypominały współczesne waranowate, niebędące jednak z nimi blisko spokrewnione.

Budowa

  • Były to zwierzęta niewielkie i lekkiej budowy. Najwięksi przedstawiciele nie przekraczali 1,5 metra długości. Przeciętna długość wynosiła około 1 metra, przy czym formy późniejsze były mniejsze od wczesnych.
  • Varanopidae nie posiadały żagli na grzbiecie, charakterystycznych dla pelykozaurów z rodziny Sphenacodontidae czy Edaphosauridae.
  • Czaszki ich były delikatnej budowy, z powiększonymi otworami skroniowymi. Pod względem budowy wykazywały zaawansowane ewolucyjnie cechy: Były wydłużone i wąskie. Wyposażone były w długie szczęki z licznymi zębami. Zęby były zróżnicowane i posiadały przednie i tylne krawędzie tnące. Oczodoły umieszczone były w partii tylnej czaszki.

Tryb życia

Były to zwierzęta drapieżne, być może rybożerne. Wraz ze zmniejszeniem rozmiarów ciała, zaczęły prawdopodobnie polować na owady.

Pozycja systematyczna

W roku 1940 dwaj badacze, Romer i Price, doszli do wniosku, że Varanosauridae spokrewnione były z zaawansowaną ewolucyjnie rodziną Sphenacodontidae (obejmującą takie pelykozaury, jak Dimetrodon, Sphenacodon czy Haptodus), wysuwając nawet przypuszczenie, że z niej się bezpośrednio wywodziły. Obecnie, na podstawie pewnych dość pierwotnych cech czaszki i szkieletu, uważa się Varanopidae za najpierwotniejszą rodzinę eupelykozaurów. Mogły one, lub ich bliscy krewni, stanowić formy wyjściowe dla ewolucji rodzin Ophiacodontidae, Edaphosauridae i kladu Sphenacodontia.

Taksonomia

Rodzaj Varanosaurus jest obecnie uznawany za przedstawiciela rodziny Ophiacodontidae[9][10][11].

Przypisy

  1. Romer & Price, 1940 Varanopidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. David P. Ford i Roger B. J. Benson. A redescription of Orovenator mayorum (Sauropsida, Diapsida) using high‐resolution μCT, and the consequences for early amniote phylogeny. „Papers in Palaeontology”, w druku. DOI: 10.1002/spp2.1236 (ang.).
  3. Robert R. Reisz, Michel Laurin i David Marjanović. Apsisaurus witteri from the Lower Permian of Texas: yet another small varanopid synapsid, not a diapsid. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 30 (5), s. 1628–1631, 2010. DOI: 10.1080/02724634.2010.501441 (ang.).
  4. Robert R. Reisz i David W. Dilkes. Archaeovenator hamiltonensis, a new varanopid (Synapsida: Eupelycosauria) from the Upper Carboniferous of Kansas. „Canadian Journal of Earth Sciences”. 40 (4), s. 667–678, 2003. DOI: 10.1139/e02-063 (ang.).
  5. a b Frederik Spindler, Ralf Werneburg, Joerg W. Schneider, Ludwig Luthardt, Volker Annacker i Ronny Rößler. First arboreal 'pelycosaurs' (Synapsida: Varanopidae) from the early Permian Chemnitz Fossil Lagerstätte, SE Germany, with a review of varanopid phylogeny. „PalZ”. 92 (2), s. 315–364, 2018. DOI: 10.1007/s12542-018-0405-9 (ang.).
  6. Jason S. Anderson i Robert R. Reisz. Pyozia mesenensis, a new, small varanopid (Synapsida, Eupelycosauria) from Russia: “pelycosaur” diversity in the Middle Permian. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 24 (1), s. 173–179, 2004. DOI: 10.1671/1940-13 (ang.).
  7. Robert R. Reisz i Sean P. Modesto. Heleosaurus scholtzi from the Permian of South Africa: a varanopid synapsid, not a diapsid reptile. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 27 (3), s. 734–739, 2007. JSTOR: 30126377 (ang.).
  8. David S. Berman, Amy C. Henrici, Stuart S. Sumida, Thomas Martens i Valerie Pelletier: First European record of a varanodontine (Synapsida: Varanopidae): member of a unique Early Permian upland paleoecosystem, Tambach Basin, central Germany. W: Christian F. Kammerer, Kenneth D. Angielczyk i Jörg Fröbisch: Early evolutionary history of the Synapsida. 2014, s. 69–86. DOI: 10.1007/978-94-007-6841-3_5. ISBN 978-94-007-6840-6.
  9. David S. Berman, Robert R. Reisz, John R. Bolt i Diane Scott. The cranial anatomy and relationships of the synapsid Varanosaurus (Eupelycosauria: Ophiacodontidae) from the Early Permian of Texas and Oklahoma. „Annals of Carnegie Museum”. 64 (2), s. 99–133, 1995 (ang.).
  10. Roger B. J. Benson. Interrelationships of basal synapsids: cranial and postcranial morphological partitions suggest different topologies. „Journal of Systematic Palaeontology”. 10 (4), s. 601–624, 2012. DOI: 10.1080/14772019.2011.631042 (ang.).
  11. Neil Brocklehurst, Robert R. Reisz, Vincent Fernandez i Jörg Fröbisch. A Re-Description of ‘Mycterosaurus’ smithae, an Early Permian Eothyridid, and Its Impact on the Phylogeny of Pelycosaurian-Grade Synapsids. „PLoS ONE”. 11 (6): e0156810, 2016. DOI: 10.1371/journal.pone.0156810 (ang.).

Bibliografia

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Varanopidae: Brief Summary ( Polish )

provided by wikipedia POL

Varanopidae (syn. Varanopsidae, Varanopseidae) – wymarła rodzina drapieżnych owodniowców. Tradycyjnie zaliczane do synapsydów; z badań Forda i Bensona (w druku) wynika jednak, że mogły one należeć do diapsydów. Żyły od wczesnego permu, aż po początki późnego permu, przeżywając inne drapieżne pelykozaury. Nazwa związana jest z faktem, że swoim wyglądem i trybem życia przypominały współczesne waranowate, niebędące jednak z nimi blisko spokrewnione.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autorzy i redaktorzy Wikipedii
original
visit source
partner site
wikipedia POL

Varanopidae ( Portuguese )

provided by wikipedia PT
Subfamílias Varanodontinae Reisz & Berman, 2001

Mycterosaurinae Reisz & Berman, 2001

Varanopidae é uma família de eupelicossauros semelhantes aos lagartos-monitores modernos. A família foi emendada por Reisz e Berman em 2003, passando de Varanopseidae Romer & Price, 1940, para Varanopidae Reisz & Berman, 2003.

Classificação

Família Varanopidae Reisz & Dilkes 2003
Genera incertae sedis

Subfamília Mycterosaurinae Reisz & Berman, 2001

Subfamília Varanodontinae Reisz & Berman, 2001

Referências

  • CARROLL, R. L. Vertebrate Paleontology and Evolution. W. H Freeman Company, 1988. 711 p.
Ícone de esboço Este artigo sobre sinapsídeos é um esboço. Você pode ajudar a Wikipédia expandindo-o.
 title=
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores e editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia PT

Varanopidae: Brief Summary ( Portuguese )

provided by wikipedia PT

Varanopidae é uma família de eupelicossauros semelhantes aos lagartos-monitores modernos. A família foi emendada por Reisz e Berman em 2003, passando de Varanopseidae Romer & Price, 1940, para Varanopidae Reisz & Berman, 2003.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Autores e editores de Wikipedia
original
visit source
partner site
wikipedia PT

Varanopseidae ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Varanopseidae var en familj av däggdjursliknande kräldjur med rötter från slutet av karbon. Varanopseidae blev utkonkurrerad av mer avancerade livsformer mot slutet av perm.

Nilkrokodil Kopf.jpg Denna kräldjurs-relaterade artikel saknar väsentlig information. Du kan hjälpa till genom att tillföra sådan.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Varanopseidae: Brief Summary ( Swedish )

provided by wikipedia SV

Varanopseidae var en familj av däggdjursliknande kräldjur med rötter från slutet av karbon. Varanopseidae blev utkonkurrerad av mer avancerade livsformer mot slutet av perm.

Nilkrokodil Kopf.jpg Denna kräldjurs-relaterade artikel saknar väsentlig information. Du kan hjälpa till genom att tillföra sådan.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Wikipedia författare och redaktörer
original
visit source
partner site
wikipedia SV

Варанопсеїди ( Ukrainian )

provided by wikipedia UK

Опис

В цілому варанопсеїди були досить примітивними істотами, хоча більш пізні з них придбали деякі характеристики більш розвинених синапсид. Наприклад, у більш пізніх, великих представників Varanopseidae були ікла — трохи більші зуби у верхній щелепі. В цілому ж зуби варанопсеїд однакові за формою, сплощені, з ріжучим краєм. Нерідко зуби загнуті назад, для утримання здобичі.

Череп варанопсеїд при погляді зверху вузький і має трикутну форму. Також є великі очниці, при тому що кісткове очне кільце займає набагато меншу площу, ніж сама очниця. Великий розмір має і тім'яне вікно.

Скроневі вікна у варанопід разположен дуже низько, але зате вони витягнуті в довжину. Враховуючи, що верхній край нижньої щелепи в районі кріплення м'язів у варанопід виступає набагато слабкіше, ніж у великих хижих пелікозаврів, можна вважати, що варанопсеїди були менш ефективними хижаками, ніж, наприклад, диметродон, але зате їхній череп був набагато легшим і їм було набагато простіше полювати на дрібну здобич.

Класифікація

Клас Synapsida

Філогенія



Tseajaia campi



Limnoscelis paludis


Amniota

Captorhinus spp.



Protorothyris archeri



Synapsida

Caseasauria




Ianthodon schultzei




Edaphosauridae



Sphenacodontia






Ophiacodontidae

Archaeothyris florensis




Varanosaurus acutirostris




Ophiacodon spp.



Stereophallodon ciscoensis





Varanopidae

Archaeovenator hamiltonensis




Pyozia mesenensis



Mycterosaurinae

Mycterosaurus longiceps




?Elliotsmithia longiceps (BP/1/5678)



Heleosaurus scholtzi



Mesenosaurus romeri




Varanopinae

Varanops brevirostris




Watongia meieri



Varanodon agilis






Ruthiromia elcobriensis




Aerosaurus wellesi



Aerosaurus greenleorum













Часова лінія

Варанопсеїди
← 4,6 млрд 542 488 444 416 359 299 251 200 145 65 23 2

Джерела

  • Benson, R. B. J. (2012). Interrelationships of basal synapsids: cranial and postcranial morphological partitions suggest different topologies. Journal of Systematic Palaeontology iFirst: 1-24. DOI:10.1080/14772019.2011.631042
  • Botha-Brink, J., Modesto, S. P. (2009). Anatomy and relationships of the Middle Permian varanopid Heleosaurus scholtzi based on a social aggregation from the Karoo Basin of South Africa. Journal of Vertebrate Paleontology 29 (2): 389—400. DOI:10.1671/039.029.0209
  • Reisz, R. R., Dilkes, D. W. (2003). Archaeovenator hamiltonensis, a new varanopid (Synapsida: Eupelycosauria) from the Upper Carboniferous of Kansas. Canadian Journal of Earth Sciences 40: 667—678. DOI:10.1139/e02-063 (англ.)
  • Reisz, R. R., Laurin, M., Marjanovic, D. (2010). Apsisaurus witteri from the Lower Permian of Texas: yet another small varanopid synapsid, not a diapsid. Journal of Vertebrate Paleontology 30 (5): 1628—1631. DOI:10.1080/02724634.2010.501441 (англ.)
  • Romer, A. S., Price, L. I. (1940). Review of the Pelycosauria. Geological Society of America Special Paper 28: 1-538. (англ.)
  • Таксономія варанопсеїд на paleofile.com (англ.)
  • Інформація про представників на palaeos.com (англ.)
  • Кэрролл Р. Палеонтология и эволюция позвоночных. — т.2. — М., 1993. — С. 183.
  • Ивахненко М. Ф. Тетраподы Восточно-Европейского плакката — позднепалеозойского территориально-природного комплекса. — Пермь, 2001. — С. 79–80. — (Труды Палеонтологического института РАН, том 283) — 1000 прим. — ISBN 5-88345-064-4.
  • Ивахненко М. Ф. Эволюция позднепалеозойских тетрапод как эволюция их биоморф. В сб.: Эволюция позднепалеозойский тетрапод как эволюция их биоморф. — М.: Товарищество научных изданий КМК. — 2006. — 600 с. — С. 373—393. Текст
  • Ископаемые рептилии и птицы, ч.1. — под ред. М. Ф. Ивахненко и Е. Н. Курочкина. — М., Геос., 2008. — С. 95—100.


license
cc-by-sa-3.0
copyright
Автори та редактори Вікіпедії
original
visit source
partner site
wikipedia UK

Варанопсеиды ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию
Text document with red question mark.svg
В этой статье или разделе имеется список источников или внешних ссылок, но источники отдельных утверждений остаются неясными из-за отсутствия сносок.
Утверждения, не подкреплённые источниками, могут быть поставлены под сомнение и удалены. Вы можете улучшить статью, внеся более точные указания на источники.
Царство: Животные
Подцарство: Эуметазои
Без ранга: Вторичноротые
Подтип: Позвоночные
Инфратип: Челюстноротые
Надкласс: Четвероногие
Класс: † Синапсиды
Клада: † Эупеликозавры
Семейство: † Варанопсеиды
Международное научное название

Varanopidae Romer et Price, 1940[1]

Синонимы
  • Varanopsidae Romer et Price, 1940[2]
  • Varanopseidae Romer et Price, 1940[2]
Wikispecies-logo.svg
Систематика
на Викивидах
Commons-logo.svg
Изображения
на Викискладе
EOL 4658119FW 91792

Варанопсеиды, или варанопиды (лат. Varanopidae) — семейство хищных диапсидов, известных из отложений с позднего карбона до средней перми. Хотя ранние исследования относили их к пеликозаврам (соответственно, размещали в классе синапсид, ведущем к современным млекопитающим), последние исследования показывают, что на самом деле варанопсеиды могут быть диапсидными рептилиями[3].

Строение

Размеры варанопид составляли от 30—50 см (археовенатор, пиозия) до 1,5 метров (варанодон, варанопс, рутиромия) и 2 метров (Watongia meieri). В целом напоминали крупных ящериц типа современных варанов (от ящериц их отличало несколько более массивное телосложение). Зубы острые, многочисленные, сжатые с боков. Морда обычно длинная, глаза большие. У варанодона описано предглазничное окно (как у архозавров). Обитали на равнинах, питались мелкими животными, мелкие виды — насекомоядные. У рода эллиотсмития (Elliotsmithia) имелись мелкие костные чешуи на спине.

Образ жизни

Вероятно, в конце своей истории в Северной Америке варанопиды заняли положение доминирующего хищника. Ватонгия могла охотиться на крупную добычу (например, на казеидных пеликозавров, найденных в тех же отложениях). Крупные поздние варанопиды — варанопс, варанодон и ватонгия — формируют чёткую естественную группу. Последние варанопиды — эллиотсмитии — были мелкими насекомоядными животными.

Таксономия

В настоящее время семейство рассматривают в качестве сестринской группы по отношению к офиакодонтам (Ophiacodontidae), включая в его состав 14 видов[4]:

  • Archaeovenator hamiltonensis — верхний карбон Северной Америки (Канзас)[2].
  • Aerosaurus greenleeorum — верхний карбон — ранняя пермь Северной Америки (Нью-Мексико).
  • Aerosaurus wellesi — верхний карбон — ранняя пермь Северной Америки (Нью-Мексико).
  • Ruthiromia elcobriensis — верхний карбон — ранняя пермь Северной Америки (Нью-Мексико).
  • Apsisaurus witteri — нижняя пермь Северной Америки (Техас)[5].
  • Basicranodon fortsillensis — нижняя пермь Северной Америки (Техас).
  • Mycterosaurus longiceps — нижняя пермь Северной Америки (Техас).
  • Varanops brevirostris — нижняя пермь Северной Америки (Техас).
  • Varanodon agilis — верхние горизонты нижней перми (свита Чикаша) в Оклахоме.
  • Watongia meieri — нижняя или средняя пермь Северной Америки (Оклахома).
  • Mesenosaurus romeri — средняя пермь Архангельской области, Россия (соответствует по возрасту очёрской фауне).
  • Pyozia mesenensis — средняя пермь Архангельской области, Россия (соответствует по возрасту очёрской фауне).
  • Elliotsmithia longiceps — средняя пермь Южной Африки (зона Tapinocephalus).
  • Heleosaurus scholtzi — средняя пермь Южной Африки[6].

Иллюстрации

  •  src=

    Archaeovenator hamiltonensis

  •  src=

    Varanops brevirostris

  •  src=

    Varanodon agilis

Примечания

  1. Romer, A. S., Price, L. I. (1940). Review of the Pelycosauria. Geological Society of America Special Paper 28: 1-538. (англ.)
  2. 1 2 3 Reisz, R. R., Dilkes, D. W. (2003). Archaeovenator hamiltonensis, a new varanopid (Synapsida: Eupelycosauria) from the Upper Carboniferous of Kansas. Canadian Journal of Earth Sciences 40: 667—678. DOI:10.1139/e02-063 (англ.)
  3. David P. Ford; Roger B. J. Benson (2018). "A redescription of Orovenator mayorum (Sauropsida, Diapsida) using high‐resolution μCT, and the consequences for early amniote phylogeny". Papers in Palaeontology. in press. doi:10.1002/spp2.1236.
  4. Benson, R. B. J. (2012). Interrelationships of basal synapsids: cranial and postcranial morphological partitions suggest different topologies. Journal of Systematic Palaeontology iFirst: 1–24. DOI:10.1080/14772019.2011.631042
  5. Reisz, R. R., Laurin, M., Marjanovic, D. (2010). Apsisaurus witteri from the Lower Permian of Texas: yet another small varanopid synapsid, not a diapsid. Journal of Vertebrate Paleontology 30 (5): 1628—1631. DOI:10.1080/02724634.2010.501441 (англ.)
  6. Botha-Brink, J., Modesto, S. P. (2009). Anatomy and relationships of the Middle Permian varanopid Heleosaurus scholtzi based on a social aggregation from the Karoo Basin of South Africa. Journal of Vertebrate Paleontology 29 (2): 389—400. DOI:10.1671/039.029.0209 (англ.)
license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

Варанопсеиды: Brief Summary ( Russian )

provided by wikipedia русскую Википедию

Варанопсеиды, или варанопиды (лат. Varanopidae) — семейство хищных диапсидов, известных из отложений с позднего карбона до средней перми. Хотя ранние исследования относили их к пеликозаврам (соответственно, размещали в классе синапсид, ведущем к современным млекопитающим), последние исследования показывают, что на самом деле варанопсеиды могут быть диапсидными рептилиями.

license
cc-by-sa-3.0
copyright
Авторы и редакторы Википедии

蜥代龍科 ( Chinese )

provided by wikipedia 中文维基百科

蜥代龍科(Varanopidae)是合弓綱盤龍目的一科,外表類似現代巨蜥,被推測可能有類似巨蜥的生活習性。蜥代龍類沒有發展出類似異齒龍的高大背帆。大多數蜥代龍類的體型小,如老鼠的大小,少數蜥代龍類的伸長可達1到2公尺[1]。蜥代龍類已經發展出真盤龍亞目的先進特徵,例如延長、深、狹窄的頭骨。牠們的頜部很長,而牙齒銳利。但蜥代龍科仍然較為原始。就像盤龍目的其他科,蜥代龍科是從晚石炭紀的小型原始合弓動物進化而來,例如始祖單弓獸。牠們擁有長尾巴、類似蜥蜴的身體、細腿。蜥代龍類大多數為肉食性,但隨者牠們越長越小,牠們逐漸變成食蟲性。與早二疊紀的其他動物相比,蜥代龍類的行動算是敏捷的。但蜥代龍類最後逃不過競爭,牠們被更進化的雙孔動物取代。到了二疊紀中期,蜥代龍類絕種。在南非鋸頜獸集合帶(Pristerognathus Assemblage Zone)發現的一個蜥代龍科化石,年代為中二疊紀最末期,是目前已知最晚期的蜥代龍科化石紀錄[2]

分類與種系發展史

在1986年,BasicranodonRuthiromia曾一度被歸類於蜥代龍科,但之後研究多不沿用這個分類。在2012年的早期合弓綱研究,再度研究這兩個屬。Ruthiromia被發現是銅蜥龍Aerosaurus)的近親。Basicranodon的化石材料有限,只有部分頭蓋骨,發現於奧克拉荷馬州空谷階地層。Basicranodon有兩個可能的演化位置,鼻蜥龍亞科、或是Pyozia的姊妹分類單元Basicranodon曾被認為是鼻蜥龍次異名;在這份新研究中,則提出兩者的牙齒分布、基翼突形狀等差異,這代表牠們可能是不同物種[3]

合弓綱 Synapsida

Apsisaurus最初被歸類於雙孔亞綱始鱷目。在2010年,羅伯特·雷斯茲(Robert R. Reisz)等人將Apsisaurus列為原始蜥代龍科。以下演化樹來自於羅伯特·雷斯茲等人的2010年研究[4]

蜥代龍科

始祖單弓獸 Archaeovenator

     

Apsisaurus

     

梅津龍 Mesenosaurus

   

鼻蜥龍 Mycterosaurus

   

蜥齒龍亞科

       

參考資料

  1. ^ Reisz, R.R. & Laurin, M. A reevaluation of the enigmatic Permian synapsid Watongia and of its stratigraphic significance. Canadian Journal of Earth Sciences. 2004, 41: 377–396.
  2. ^ Modesto, S.P.; Smith, R.M.H.; Campione, N.E.; and Reisz, R.R. The last “pelycosaur”: a varanopid synapsid from the Pristerognathus Assemblage Zone, Middle Permian of South Africa. Naturwissenschaften. 2011, 98: 1027–1034. doi:10.1007/s00114-011-0856-2. 引文使用过时参数coauthors (帮助)
  3. ^ 3.0 3.1 Benson, R.J. Interrelationships of basal synapsids: cranial and postcranial morphological partitions suggest different topologies. Journal of Systematic Paleontology. 2012,. in press. doi:10.1080/14772019.2011.631042.
  4. ^ Robert R. Reisz, Michel Laurin and David Marjanovic. Apsisaurus witteri from the Lower Permian of Texas: yet another small varanopid synapsid, not a diapsid. Journal of Vertebrate Paleontology. 2010, 30 (5): 1628–1631. doi:10.1080/02724634.2010.501441.
license
cc-by-sa-3.0
copyright
维基百科作者和编辑

蜥代龍科: Brief Summary ( Chinese )

provided by wikipedia 中文维基百科

蜥代龍科(Varanopidae)是合弓綱盤龍目的一科,外表類似現代巨蜥,被推測可能有類似巨蜥的生活習性。蜥代龍類沒有發展出類似異齒龍的高大背帆。大多數蜥代龍類的體型小,如老鼠的大小,少數蜥代龍類的伸長可達1到2公尺。蜥代龍類已經發展出真盤龍亞目的先進特徵,例如延長、深、狹窄的頭骨。牠們的頜部很長,而牙齒銳利。但蜥代龍科仍然較為原始。就像盤龍目的其他科,蜥代龍科是從晚石炭紀的小型原始合弓動物進化而來,例如始祖單弓獸。牠們擁有長尾巴、類似蜥蜴的身體、細腿。蜥代龍類大多數為肉食性,但隨者牠們越長越小,牠們逐漸變成食蟲性。與早二疊紀的其他動物相比,蜥代龍類的行動算是敏捷的。但蜥代龍類最後逃不過競爭,牠們被更進化的雙孔動物取代。到了二疊紀中期,蜥代龍類絕種。在南非鋸頜獸集合帶(Pristerognathus Assemblage Zone)發現的一個蜥代龍科化石,年代為中二疊紀最末期,是目前已知最晚期的蜥代龍科化石紀錄

license
cc-by-sa-3.0
copyright
维基百科作者和编辑