Arıyeyən (lat. Pernis) - arıyeyənlər fəsiləsinə aid heyvan cinsi.
Pernis a zo ur genad e rummatadur an evned, ennañ spesadoù skilvaoued(Daveoù a vank), krouet e 1816 gant ar skiantour gall Jean Léopold Nicolas Frédéric Cuvier (1769-1832).
Pevar spesad a ya d'ober ar genad :
Pernis a zo ur genad e rummatadur an evned, ennañ spesadoù skilvaoued(Daveoù a vank), krouet e 1816 gant ar skiantour gall Jean Léopold Nicolas Frédéric Cuvier (1769-1832).
Pernis és un gènere d'ocells rapinyaires de la família dels accipítrids (Accipitridae). L'única espècie present als Països Catalans és l'aligot vesper. Aquest nom comú es fa extensiu a la resta d'espècies del gènere.
Crien en zones forestals de clima temperat i càlid, al Vell Món. Tenen una alimentació molt especialitzada a base de larves de vespes. Les dues espècies de clima temperat, l'aligot vesper comú i l'oriental, són migratòries.
Segons la classificació del Congrés Ornitològic Internacional (versió 4.2, 2010) aquest gènere està format per 4 espècies:
En la classificació de Clements 6a edició (Rev. 2009), l'espècie Pernis steerei apareix com una subespècie de Pernis celebensis.
Pernis és un gènere d'ocells rapinyaires de la família dels accipítrids (Accipitridae). L'única espècie present als Països Catalans és l'aligot vesper. Aquest nom comú es fa extensiu a la resta d'espècies del gènere.
Crien en zones forestals de clima temperat i càlid, al Vell Món. Tenen una alimentació molt especialitzada a base de larves de vespes. Les dues espècies de clima temperat, l'aligot vesper comú i l'oriental, són migratòries.
Pernis er en slægt af fugle i høgefamilien med fire arter, der tilsammen er udbredt i Europa og Asien, inklusiv Sulawesi og Filippinerne.
Artene i slægten Pernis adskiller sig fra andre rovfugle ved, at området mellem næbrod og øje (tøjlen) ikke er dækket af børsteformede fjer, men derimod med skælagtige fjer. Arterne bevæger sig udmærket på jorden. De lever især af larverne af hvepse og humlebier.[1]
Pernis er en slægt af fugle i høgefamilien med fire arter, der tilsammen er udbredt i Europa og Asien, inklusiv Sulawesi og Filippinerne.
Artene i slægten Pernis adskiller sig fra andre rovfugle ved, at området mellem næbrod og øje (tøjlen) ikke er dækket af børsteformede fjer, men derimod med skælagtige fjer. Arterne bevæger sig udmærket på jorden. De lever især af larverne af hvepse og humlebier.
Pernis is a genus of birds in the raptor subfamily Perninae. The genus name is derived from Ancient Greek pernes περνης, a term used by Aristotle for a bird of prey.[1]
They breed in temperate and warmer climates of the Old World, and are specialist feeders on wasp larvae. The two temperate species, the European and crested honey buzzards, are migratory.
They breed in woodland, and are often inconspicuous except when displaying.
The members of this genus have plumage which mimics that of juvenile common buzzards or of Nisaetus hawk-eagles. It has been suggested that the similarity has arisen as a partial protection against predation by larger raptors such as goshawks, which may be wary about attacking what appears to be a better-protected species with stronger bill and talons than the honey buzzards actually possess.
It consists of four medium-sized, broad-winged species.
Comparing sequences from a short subsection of the mitochondrial cytb gene, Gamulf and Haring found five clades: apivorus, steerei–winkleri, celebensis, philippensis–orientalis–ruficollis, and torquatus–ptilorhynchus–palawanensis. They proposed splitting the steerei–winkleri group from P. celebensis into a new species Pernis steerei, but felt that splitting Pernis ptilorhynchus would be "premature" given the lack of morphological differences.[2]
Despite the name "crested honey buzzard", the subspecies P. p. orientalis, P. p. philippensis, and P. p. palawanensis all lack crests.[2]
Pernis is a genus of birds in the raptor subfamily Perninae. The genus name is derived from Ancient Greek pernes περνης, a term used by Aristotle for a bird of prey.
They breed in temperate and warmer climates of the Old World, and are specialist feeders on wasp larvae. The two temperate species, the European and crested honey buzzards, are migratory.
They breed in woodland, and are often inconspicuous except when displaying.
The members of this genus have plumage which mimics that of juvenile common buzzards or of Nisaetus hawk-eagles. It has been suggested that the similarity has arisen as a partial protection against predation by larger raptors such as goshawks, which may be wary about attacking what appears to be a better-protected species with stronger bill and talons than the honey buzzards actually possess.
Pernis estas genro de birdoj de rabobirdoj de la subfamilio Perninae aŭ Pernenoj aŭ Pernisenoj en Esperanto. En PIV aperas la vorto Perniso kiel sinonimo de Vespobuteo. La genro konsistas el tri mezgrandaj larĝaflugilaj specioj.
Ili reproduktiĝas en moderklimataj kaj pli varmaj klimatoj de la Malnova Mondo, kaj estas specialistaj manĝantoj de larvoj de vespoj. La du moderklimataj specioj, nome la Eŭropa kaj la Orienta vespobuteoj, estas migrantaj.
Ili reproduktiĝas en arbaroj, kaj estas ofte malfacile videblaj escepte dum ceremoniaj memmontradoj.
La membroj de tiu genro havas plumaron kiu kamuflimitas tiun de junulo de Komuna buteo aŭ de membro de la genro Spizaetus. Oni sugestis, ke tiu simileco estas parta protekto kontraŭ predado fare de pli grandaj rabobirdoj kiaj la akcipitroj, kiuj povas dubi ĉu ataki kio ŝajnas pli bone protektata specio kun pli fortaj beko kaj kalkanumoj ol tiuj kiujn la Vespobuteo fakte posedas.
La genro Pernis estas praa akcipitredo sen proksimaj rilatoj al genro Buteo (Seibold kaj Helbig 1995). Wink (1995) trovis, ke ĝi kuniĝas al klado de malnovmondaj vulturoj Neophron/Gypaetus. Baze sur molekulaj sekvencoj de la citokromo b, Gamauf kaj Haring (2004) trovis, ke la kukolagloj de la genro Aviceda formas fratan grupon de Pernis, sed tiu analizo indikis, ke Henicopernis kaj la malnovmondaj vulturoj, Gypaetus kaj Neophron ŝajnas nur malproksime rilataj al Pernis.
Pernis estas genro de birdoj de rabobirdoj de la subfamilio Perninae aŭ Pernenoj aŭ Pernisenoj en Esperanto. En PIV aperas la vorto Perniso kiel sinonimo de Vespobuteo. La genro konsistas el tri mezgrandaj larĝaflugilaj specioj.
Eŭropa vespobuteo, Pernis apivorus Orienta vespobuteo, Pernis ptilorhynchus Stria vespobuteo, Pernis celebensisIli reproduktiĝas en moderklimataj kaj pli varmaj klimatoj de la Malnova Mondo, kaj estas specialistaj manĝantoj de larvoj de vespoj. La du moderklimataj specioj, nome la Eŭropa kaj la Orienta vespobuteoj, estas migrantaj.
Ili reproduktiĝas en arbaroj, kaj estas ofte malfacile videblaj escepte dum ceremoniaj memmontradoj.
La membroj de tiu genro havas plumaron kiu kamuflimitas tiun de junulo de Komuna buteo aŭ de membro de la genro Spizaetus. Oni sugestis, ke tiu simileco estas parta protekto kontraŭ predado fare de pli grandaj rabobirdoj kiaj la akcipitroj, kiuj povas dubi ĉu ataki kio ŝajnas pli bone protektata specio kun pli fortaj beko kaj kalkanumoj ol tiuj kiujn la Vespobuteo fakte posedas.
Pernis es un género de aves accipitriformes de la familia Accipitridae que habitan Europa, África y Asia.
Se reconocen las siguientes especies:[1]
Pernis es un género de aves accipitriformes de la familia Accipitridae que habitan Europa, África y Asia.
Mehiläishaukat (Pernis) on haukkojen heimoon kuuluva päiväpetolintusuku. Mehiläishaukkojen sukuun kuuluu BirdLifen mukaan neljä lajia.
Mehiläishaukat (Pernis) on haukkojen heimoon kuuluva päiväpetolintusuku. Mehiläishaukkojen sukuun kuuluu BirdLifen mukaan neljä lajia.
Les Pernis forment un genre de rapaces de taille moyenne qui sont connus pour manger des insectes, notamment des guêpes ou des abeilles sauvages à nids souterrains. Leur nom vernaculaire est basé sur le terme bondrée, qui s'applique également aux espèces des genres Henicopernis, Hamirostra et Lophoictinia.
Le genre Pernis est actuellement classé dans la sous-famille des Gypaetinae, et la tribu des Pernini[1]. On le rencontre dans l'Ancien Monde, en Europe, en Afrique et en Asie.
D'après la classification de référence (version 5.1, 2015) du Congrès ornithologique international (ordre phylogénique), quatre espèces sont rattachées à ce genre :
Ces espèces se nourrissent d'insectes, principalement d'hyménoptères tels que guêpes et abeilles.
Leur plumage rappelle souvent celui de rapaces plus puissants, mécanisme évolutif leur permettant de décourager des prédateurs. C'est le cas pour la bondrée orientale, dont une forme rappelle l'aigle de Blyth, la bondrée des Célèbes rappelant l'aigle des Célèbes (Spizaetus lanceolatus), et la bondrée de Steere rappelant l'aigle des Philippines (Spizaetus philippensis)[2].
Les Pernis forment un genre de rapaces de taille moyenne qui sont connus pour manger des insectes, notamment des guêpes ou des abeilles sauvages à nids souterrains. Leur nom vernaculaire est basé sur le terme bondrée, qui s'applique également aux espèces des genres Henicopernis, Hamirostra et Lophoictinia.
Le genre Pernis est actuellement classé dans la sous-famille des Gypaetinae, et la tribu des Pernini. On le rencontre dans l'Ancien Monde, en Europe, en Afrique et en Asie.
Pernis Cuvier, 1816 è un genere di uccelli della famiglia degli Accipitridi[1].
Il genere comprende quattro specie[1][2]:
I membri di questo genere hanno un piumaggio molto simile a quello dei giovani esemplari di poiana o delle specie di Spizaetus. È stato ipotizzato che questa somiglianza possa scoraggiare l'attacco da parte di eventuali predatori, come gli astori; i pecchiaioli, infatti, dal momento che si nutrono quasi esclusivamente di larve di vespa, hanno becchi e artigli meno possenti di quelli di altri rapaci.
Nidificano nel fitto delle foreste e passano per lo più inosservati, a eccezione di quando effettuano le parate nuziali.
Questi uccelli vivono nelle aree boschive delle regioni calde e temperate del Vecchio Mondo. P. apivorus e P. ptilorhynchus sono inoltre specie migratrici.
Pernis Cuvier, 1816 è un genere di uccelli della famiglia degli Accipitridi.
Vapsvaėdžiai (lot. Pernis) – vanaginių (Accipitridae) šeimos paukščių gentis. Gentyje 3 rūšys. Lietuvoje gyvena viena rūšis – vapsvaėdis (Pernis apivorus), kuri įrašyta į Lietuvos raudonąją knygą.
Ķīķi, ķīķu ģints (Pernis) ir viena no vanagu dzimtas (Accipitridae) ģintīm, kurā apvienotas 4 plēsīgo putnu sugas.[1][2] Tās ir Vecās Pasaules putnu sugas un sastopamas Eirāzijas mērenās joslas un Dienvidaustrumāzijas tropu biomas mežos. Latvijā sastopama viena ķīķu ģints suga — ķīķis (Pernis apivorus).[3] Abas mērenās joslas sugas (ķīķis un austrumu ķīķis) ir gājputni.[4]
Ķīķu ģints sugas ir vidēja lieluma plēsīgie putni ar platiem spārniem un garām astēm. Kājas samērā vājas, nagi neasi. Apspalvojums raibumoti pelēkbrūns,[5] jaunie putni atgādina peļu klijānu. Uzskata, ka šī līdzība izveidojusies kā aizsardzības īpašība pret lielākajiem un spēcīgākajiem plēsīgajiem putniem, kuru nagi un knābji ir daudz jaudīgāki nekā ķīķiem.[4]
Barojas ar kukaiņiem un to kāpuriem. Īpaši iecienīti ir lapsenes un sirseņi.[6] Pie izdevības ķīķi medī arī nelielus zīdītājus, rāpuļus un putnus. Ķīķu spalvas satur ķīmiskas vielas, kas atbaida lapseņu un sirseņu uzbrukumus.[7]
Ķīķi, ķīķu ģints (Pernis) ir viena no vanagu dzimtas (Accipitridae) ģintīm, kurā apvienotas 4 plēsīgo putnu sugas. Tās ir Vecās Pasaules putnu sugas un sastopamas Eirāzijas mērenās joslas un Dienvidaustrumāzijas tropu biomas mežos. Latvijā sastopama viena ķīķu ģints suga — ķīķis (Pernis apivorus). Abas mērenās joslas sugas (ķīķis un austrumu ķīķis) ir gājputni.
Pernis is een geslacht van vogels uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae).[1] De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1816 door Cuvier.
De volgende soorten zijn bij het geslacht ingedeeld:[1]
Pernis is een geslacht van vogels uit de familie van de havikachtigen (Accipitridae). De wetenschappelijke naam van het geslacht is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1816 door Cuvier.
Pernis – rodzaj ptaka z podrodziny orłosępów (Gypaetinae) w rodziniejastrzębiowatych (Accipitridae).
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Australii[5].
Długość ciała 50–68 cm; masa ciała samców 440–1280 g, samic 360–1490 g; rozpiętość skrzydeł 110–155 cm[6].
Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:
Pernis – rodzaj ptaka z podrodziny orłosępów (Gypaetinae) w rodziniejastrzębiowatych (Accipitridae).
Pernis är ett släkte med bivråkar med tre till fyra medelstora bredvingade rovfågelsarter.
Släktets arter häckar i tempererat och varmare klimat i gamla världen och är specialiserade på att äta getinglarver vilka de fångar genom att gräva upp gettingbon ur marken. De lever även av reptiler, groddjur, fågelungar och daggmask.[1] De två arterna bivråk och tofsbivråk, som förekommer i tempererat klimat, är flyttfåglar.
De häckar i skogsmark och är mestadels diskreta förutom i början av häckningssäsongen då släktet visar upp sig, bland annat med specifika flyguppvisningar i bågformationer med ryttlande inslag när den når toppen av bågen.[2]
Släktet består av numera vanligtvis fyra arter:[3]
Filippinbivråk behandlas ofta som underart till celebensis,[4] som då på svenska kallas bandad bivråk.
Även tofsbivråkens taxonomi är omdiskuterad. Artens utbredningsområde är uppdelad i två separata områden. Dels P. p. orientalis (Taczanowski, 1891) som har en nordlig utbredning i sydöstra Sibirien, norra Tibet, nordöstra Kina, Japan och Korea, dels alla andra underarter som har en sydlig utbredning i Sydostasien. Det har observerats mellanformer av P. p. ptilorhynchus och bivråk i sydöstra sibirien vilket indikerar att de hybridiserar och därmed kan tillhöra samma art. Detta i sin tur skulle kunna indikera att tofsbivråken, så som den beskrivs idag består av två arter.[5]
Pernis är ett släkte med bivråkar med tre till fyra medelstora bredvingade rovfågelsarter.
Arı şahini (Pernis), Arı şahinleri (Perninae) alt familyasına ait bir cins. Üç tür içerir.
Arı şahini (Pernis), Arı şahinleri (Perninae) alt familyasına ait bir cins. Üç tür içerir.
Bayağı arı şahini – Pernis apivorus Tepeli arı şahini – Pernis ptilorhynchus Çizgili arı şahini – Pernis celebensisChi Diều ăn ong (tên khoa học Pernis) là một chi chim trong họ Accipitridae.[1] Gồm 3 loài chim săn mồi kích thước khá lớn (khoảng 0,5-1,5 kg), với lối sống chủ yếu ăn côn trùng, ngoài ra còn săn bắt một số động vật nhỏ khác như bò sát, ếch nhái, chim thú nhỏ và cả quả mọng.
Chi Diều ăn ong (tên khoa học Pernis) là một chi chim trong họ Accipitridae. Gồm 3 loài chim săn mồi kích thước khá lớn (khoảng 0,5-1,5 kg), với lối sống chủ yếu ăn côn trùng, ngoài ra còn săn bắt một số động vật nhỏ khác như bò sát, ếch nhái, chim thú nhỏ và cả quả mọng.
Осоеды (лат. Pernis) — род птиц семейства Ястребиные (Accipitridae).
Представители данного рода гнездятся в умеренных и тёплых зонах Старого Света и питаются личинками ос и пчёл, а также мелкими позвоночными. Два вида умеренных широт — осоед (Pernis apivorus) и хохлатый осоед (Pernis ptilorhynchus) являются мигрирующими.
Обнаружив в земле гнездо ос, осоед начинает копать не возле входа в гнездо, а прямо над гнездом, по кратчайшей от поверхности земли к гнезду. Ноги сильнее, чем у канюков того же размера, хорошо приспособлены для копания. Плотное оперение непроницаемо для жал перепончатокрылых.
Представители этого рода имеют оперение, которое имитирует оперение молодых особей обыкновенного канюка (Buteo buteo) и видов рода Хохлатые орлы (Spizaetus). Возможно, это мимикрия, которая выработалась для защиты от более крупных хищных птиц.
Три вида[1]:
Осоеды (лат. Pernis) — род птиц семейства Ястребиные (Accipitridae).